ગમે છે

મે 26, 2008

ધંધો ન કોઇ ગમતો, ના નોકરી ગમે છે,
કે જ્યારથી, અમોને એક છોકરી ગમે છે !

એનો જ એક ચહેરો ઘૂમ્યાં કરે મગજમાં,
ના ઘર મને ગમે છે, ના ઓસરી ગમે છે !

ટી શર્ટ, જીન્સ પહેરેલી, બહેનપણીઓ વચ્ચે –
પંજાબી ડ્રેસ સાદો, ને ઓઢણી ગમે છે.

બાબત એ ગૌણ છે કે, એમાં લખેલ શું છે,
રાખે ગુલાબ જેમાં, એ ચોપડી ગમે છે.

સખીઓની સંગ જ્યારે એ ખાય શીંગ ખારી,
ફેંકે છે જે અદાથી, એ ફોતરી ગમે છે !

‘નિનાદ’ લાગણીના એ કાર્ડનું કરે શું ?
એને તો લાલ-લીલી કંકોતરી ગમે છે !

Advertisements

એક રીત

મે 26, 2008

આ છોકરીઓ ગજબની ચીજ છે !
છંછેડો એને તો સૂરજ છે કાળઝાળ
            આઘેથી જુઓ તો ઇદ છે !
આંખો જાણે કે એની હેલોજન લાઇટ,
            અને નજરો જાણે કે એની ચાકુ,
બુક્કાની બાંધીને સ્કૂટર ચલાવે જાણે
            ઘોડા પર ચંબલનો ડાકુ !
એક રીતે જુઓ તો સેલ્ફસ્ટાર્ટ આઇટમ
            ને એક રીતે જુઓ તો કીક છે !
ચહેરા પર ખીલ જોઇ અરીસાને ગાળ દે,
            ને વાળ એના ખરતાં તો રોતી,
અંદર-અંદરથી એવી ચોળાયા કરતી કે
            હું પેલા આવી તો ન્હોતી !
ચાલુ-બંધ ચાલુ-બંધ થાતી આ છોકરીઓ
            જાણે કોઇ ઇલેકટ્રીક સ્વીચ છે !
એની કોઇ બહેનપણી સાથે હું બોલું
            તો એને દિલ પડતાં ઉઝરડાં,
મારે તો શું ! હું તો હાંઇકે રાખું,
            વગર દોરીના ફેરવું ભમરડાં !
રહેવા દે ભઇલા, એ એમ નહિ માને,
            એને રાજી કરવાની એક રીત છે !


अच्छी नही — Trivedi Darshan

મે 26, 2008

माहीयत है ये बला अच्छी नही
बेवफाओ से वफ़ा अच्छी नही ।
 
पीर-ए-मुंगा ने कहा चलते बनो
साक़ी की ऐसी सना अच्छी नही ।
 
ग़मके मारो को बचा लेती है ये
कौन कहेता है दवा अच्छी नही ।
 
ये ग़ज़ल ‘दीदार’ जिसका ज़िक्र है
उसने क्युं ऐसा कहा अच्छी नही?
 

— Trivedi Darshan
माहीयत હકીકત
पीर-ए-मुंगा મયખાના નો મેનેજર
सना વખાણ


અનુભવ

મે 26, 2008

ઉપેક્ષામાં નહીં તો બીજું તથ્ય શું છે, છે બસ એક એની મનાનો અનુભવ;
મિલનમાં વળી બીજો આનંદ શું છે, સિવાયે કે એની રજાનો અનુભવ.
 
હરણ તરસ્યે માર્યું આ હાંફી રહ્યું છે, પ્રથમ એને પાણી પીવાડો ઓ લોકો;
તરત એ બિચારાને એ તો ન પૂછો, કે કેવો હતો ઝાંઝવાનો અનુભવ.
 
મને બહુ અગવડ પડી રહી’તી એથી, ‘ફના’ ઘર બદલતાં મેં બદલી જ નાખ્યું;
પરંતુ નવા ઘરના સામાન સાથે, મેં બાંધ્યો છે જૂની જગાનો અનુભવ.


જિંદગી બોલ, શું જોઇએ છે તારે ?

મે 24, 2008

આ ગઝલનું તો પોસ્ટર બનાવીને મારા ઘરમાં મૂકવાની ઇચ્છા થાય છે. દરેક પંક્તિમાં એવી ખુમારીની વાતો છે કે મન જો કશે જરા નબળું પડ્યું હોય તો જુસ્સો પાછો આવી જાય.

જિંદગીની આંખોમાં આંખ પરોવીને પૂછવાની ઇચ્છા થાય, ‘બોલ, શું જોઇએ છે તારે ? ‘
 

અમે રાખમાંથીયે બેઠા થવાના,
જલાવો તમે તોયે જીવી જવાના.

ભલે જળ ન સીંચો તમે તે છતાંયે,
અમે ભીંત ફાડીને ઊગી જવાના.

ધખો તમતમારે ભલે સૂર્ય માફક,
સમંદર ભર્યો છે, ન ખૂટી જવાના.

ચલો હાથ સોંપો, ડરો ન લગીરે,
તરી પણ જવાના ને તારી જવાના.

અમે જાળ માફક ગગન આખું ઝાલ્યું,
અમે પંખી એકે ન ચૂકી જવાના !